سام پهلوان بزرگ نسل پیش است؛ همانی که اژدهای کشف‌رود را کشت و نامش به‌تنهایی مرزها را آرام می‌کرد. همان مردی هم هست که نوزادی سپیدمو را دید، حکم کرد این عقوبت اوست، و فرستادش بالای کوه و رهایش کرد.

سال‌ها بعد برمی‌گردد دنبال زال، و شعر می‌گذارد بلند بگوید که اشتباه کرده. اما از زیرش درش نمی‌آورد.