کک کوهزاد دژی در کوه دارد و سال‌ها از سرزمین زال باج می‌گیرد، و کسی هم کاری‌اش نمی‌تواند بکند، چون دژ همان‌جایی است که هست. نامش متلکی است درباره‌ی ریزی‌اش که آن‌قدر چسبید تا خودش شد نام.

رستمِ خیلی جوان به میدان می‌رود و کار را تمام می‌کند؛ از آن ماجراهایی که به چرخه‌ی رستم تعلق دارد نه به کتاب خود فردوسی. یادآوری‌اش این است که دیو همیشه بزرگ‌ترین چیزِ اتاق نیست.