شعر این سپاه را با رنگ دسته‌بندی می‌کند. سپیدش همانی است که ته راه است؛ سیاهش آن تاریکی است که بقیه در آن کار می‌کنند، و بازی همین تفاوت را نگه داشته، نه اینکه از او نسخه‌ی دوم اولی بسازد.

یکی از سپاه مازندران است که اینجا چهره گرفته. فردوسی نامی از او نمی‌برد.