قواعد حکم
همان‌طور که در این بازی هست، با قاعده‌های میز.
اگر تا حالا ورق دست نگرفته‌ای، مکتب‌خانه‌ی خود بازی همه‌ی این‌ها را در نُه درس کوتاه یادت می‌دهد. این صفحه همان درس‌هاست به شکل نوشته، برای کسی که خواندن را ترجیح می‌دهد.
میز
چهار نفر، دو طرف
چهار نفر دور میز می‌نشینند. کسی که روبه‌رویت نشسته یار توست و دو نفر کناری حریف‌اند. تو و یارت با هم می‌برید و با هم می‌بازید.
یک دست ورق
پنجاه‌ودو کارت در چهار خال سیزده‌تایی. در هر خال آس از همه بزرگ‌تر است، بعد شاه و بی‌بی و سرباز، و بعد عددها از ده تا دو.
به دست راست
هم کارت دادن و هم بازی به دست راست می‌چرخد.
حاکم و حکم
حاکم اول
پیش از دور اول، دور میز یکی‌یکی کارت رو می‌شود. اولین آس جلوی هر کس افتاد، او حاکم است.
پنج کارت
به هر نفر پنج کارت می‌دهند. حاکم پنج کارتش را نگاه می‌کند و یک خال را حکم می‌کند. آن خال تا آخر دور حکم است و سه خال دیگر را می‌بُرد.
هشت کارت دیگر
بقیه‌ی کارت‌ها چهار تا چهار تا پخش می‌شود تا هر نفر سیزده کارت داشته باشد.
حاکم بعدی
تا وقتی طرف حاکم دور را می‌برد، حاکم عوض نمی‌شود. اگر دور را ببازند، حاکمی به نفر دست راست حاکم می‌رسد.
یک دست
شروع دست
دست اول هر دور را حاکم شروع می‌کند، با هر کارتی که بخواهد. بعد از آن، هر کس دست قبل را برده، دست بعد را شروع می‌کند.
خال زمین
اگر از خالی که آمده کارتی داری، باید از همان بیایی. این تنها قاعده‌ای است که هیچ راه دررو ندارد.
بُریدن
اگر از آن خال نداری، می‌توانی حکم بیایی، که اسمش بُریدن است، یا از خال دیگری یک کارت رد کنی.
چه کسی می‌برد
اگر کسی نبُریده باشد، بزرگ‌ترین کارت خال زمین دست را می‌برد. اگر بُریده باشند، بزرگ‌ترین حکم.
شمردن
دور
هر طرف که زودتر هفت دست بگیرد دور را برده، و دور همان‌جا تمام می‌شود.
کُت
هفت دست به هیچ کُت است، و به جای یک دور دو دور حساب می‌شود.
حاکم کُت
اگر طرفی که هیچ دستی نبرده طرف خود حاکم باشد، سه دور حساب می‌شود.
بازی
هر طرف که زودتر به هفت دور برسد بازی را برده.
قاعده‌های میز
هر میزی در ایران قاعده‌های خودش را دارد. این بازی با این قاعده‌ها بازی می‌شود.
خال وسط یار
حاکم می‌تواند به جای حکم کردن یک خال بگوید «خال وسط یار». سومین کارتی که به یار حاکم می‌رسد رو به بالا روی میز می‌آید و خال همان کارت حکم می‌شود. کارت همان‌جا جلوی چشم همه می‌ماند تا یار آن را بردارد یا اولین کارتش را بیاید. این قاعده روشن است، مگر میز خاموشش کند.
زود اومدن
دست که شروع شد، می‌توانی پیش از نوبتت کارتت را به پشت روی میز بگذاری. بقیه فقط پشت کارت را می‌بینند. نوبتت که رسید کارت خودش رو می‌شود و بازی می‌شود. تا آن لحظه می‌توانی پسش بگیری. بعد از هر بار زود اومدن، باید سه دست صبر کنی تا دوباره بتوانی.
سر اومدن
اگر شروع دست با توست و آس و شاه و بی‌بی یک خال غیرحکم را داری، می‌توانی هر سه را با هم بیایی. در خال حکم، می‌توانی دو کارت یا بیشتر از بالاترین حکم‌های مانده را بیایی. بقیه مثل همیشه دست به دست جواب می‌دهند، پس سه کارت خال غیرحکم را هنوز می‌شود بُرید.
چای
هر بازیکن در هر بازی یک بار می‌تواند چای بخواهد. اگر کسی سر میز نه نگوید، بازی بعد از همان دست می‌ایستد و نقال فصل بعدی داستان را تعریف می‌کند.
پرتاب
می‌توانی گوجه، دمپایی، گل سرخ و خیلی چیزهای دیگر به طرف چهره‌ی یک بازیکن پرت کنی، در هر دست چند بار. همه می‌بینند که خورد، و هیچ‌کس نمی‌فهمد کار که بود.
پخشی که دست هیچ‌کس نیست
پیش از هر دور، گوشی هر بازیکن عددی انتخاب می‌کند و فقط اثر انگشت آن را نشان می‌دهد. وقتی هر چهار اثر انگشت آمد، ورق با هر چهار عدد با هم بُر می‌خورد. برای همین هیچ‌کس، حتی خود سرور، نمی‌تواند پخش را به دلخواه بچیند. دور که تمام شد عددها آشکار می‌شوند، و هر گوشی خودش دوباره بُر می‌زند و پخش می‌کند تا مطمئن شود دوری که بازی کرده همان است که پخش شده بود.
واژه‌ها
حاکم
کسی که حکم می‌کند و دست اول را شروع می‌کند.
حکم
خالی که تا آخر دور سه خال دیگر را می‌بُرد. نام بازی هم از همین است.
دست
چهار کارت وسط میز، از هر نفر یکی. بزرگ‌ترینشان همه را می‌برد.
دور
هفت دست برای یک طرف.
کُت
هفت دست به هیچ.
بُریدن
حکم آمدن روی دستی که با خال دیگری شروع شده.