اولش پیش‌بندی چرمی بود که کاوه پای کوره می‌بست. روزی که جلوی ضحاک ایستاد آن را سر نیزه کرد تا مردم چیزی داشته باشند که دنبالش راه بیفتند.

فریدون آن را به فال نیک گرفت. چرم را با دیبا و زر پوشاند، گوهر به آن آویخت و نام آهنگر را رویش گذاشت. هر شاهی که بعد از او آمد گوهری به آن اضافه کرد، تا جایی که می‌گفتند شب‌ها مثل خورشید می‌درخشد. در همه‌ی جنگ‌های شاهنامه این درفش پیشاپیش سپاه ایران است.