کاوه آهنگر بود و هجده پسر داشت. هفده تایشان را برده بودند تا خوراک مارهای ضحاک شوند. وقتی سراغ آخری آمدند، کاوه به بارگاه رفت و توی روی شاه پرسید این چه دادی است.

ضحاک جا خورد. پسر را پس داد و از کاوه خواست پای نوشته‌ای را امضا کند که می‌گفت شاه همیشه دادگر بوده. کاوه نوشته را پاره کرد و بیرون رفت. در میدان پیش‌بند چرمی‌اش را سر نیزه کرد، و مردمی که زیر آن جمع شدند راه افتادند تا فریدون را پیدا کنند.